Home

Himalaya - dag 1

Dag 1

Brussel - Manali 

De vlucht naar Delhi verliep voortreffelijk; tukje gedaan en twee films gezien en al eens geproefd van het Indische eten maar de dessert was wel een lekkere frisko van ’t Ijsboerke.

De bagage afhalen en de douane gingen vlotjes. Geen enkele manager had een tronie die er verdacht uitzag ofschoon we wel pogingen deden om er eentje op de rooster te doen leggen, maar de vriendelijke beambten hadden er zelf alleen maar plezier in. Zelfs de vijf oversized fietskoffers kwamen er ongehavend door.  Een zwoele hitte van 35°C  overviel ons meteen toen we het airco gekoelde luchthavengebouw verlieten. Afspraak aan gate 4 en de mensen van Magic Mountain o.l.v. Raju verwelkomden ons met een spandoek: ‘Welcome marathonman Stefaan Engels’ samen met het traject van onze tocht erop getekend. We kregen bovendien allemaal een oranje bloemenkrans rond de hals en meteen werden er flessen water aangereikt.

We hadden 4 jeeps ter onzer beschikking en we besloten eerst een uurtje te rijden alvorens snel iets te eten, hoewel we toch een lunchpakket met broodjes hadden gekregen. Delhi bleek algauw een heksenketel te zijn. Al gauw bleek dat Indiërs zich niet houden aan enige verkeersregels: bij rood rij je door als het even kan en elk inhaalmanoeuvre, hetzij links of rechts maar meestal rechts want ze rijden links, wordt luidkeels aangekondigd met veel geklaxoneer en knipperende grootlichten. Toch even wennen hoe er bijna op centimeters wordt gemanoevreerd. Maar de ‘Highway’ is er voor iedereen: auto’s,  heel veel traag rijdende camions, fietsers, brommers, riksja’s, … en af en toe staat er wel iemand met panne en sleutelen ze ongegeneerd aan hun vehikel. Hallucinant en onbegrijpelijk dat er bijna geen ongevallen gebeuren.

Op de koop toe kregen twee van ons voertuigen iets over halfweg ook een lekke band. Maar een kilometer verderop ging een artisanale creatieveling met hamer en beitel te keer en fikste de klus met warme pek.

Op elk uur van de dag liepen er mensen langs de straten of zaten ze achter hun drank- en fruitkraampjes of in hun piepkleine huisjes.  Maar je merkt wel dat Indië een land is in volle ontwikkeling. Je passeert honderden betonskeletten, groot en klein van gebouwen in aanbouw maar de meeste wel met geen beweging erin.

En zo ging het de ganse dag door;  het getoeter en gefoeter wende wel maar slapen was onmogelijk. Hoogstens dommelen met de oogjes toe.

Uiteindelijk, na 32 uren non-stop onderweg en een helse rit van 17u bereikten we ons guesthouse in Manali op een hoogte van 2000m. Hier staan we aan de poort van de Himalaya want de eerste besneeuwde bergtoppen zijn al in zicht.

We werden zeer hartelijk verwelkomd, kregen meteen een lekkere frisse pint en de tweepersoonskamers zijn zelfs naar Westerse normen zeer comfortabel.

Iedereen heeft gedoucht en zit nu buiten op het terras te pintelieren; het is ondertussen pikdonker. Straks gaan we nog een hapje eten. En morgen gaan we al meteen de fietsen monteren en de streek verkennen.

 Geert Buyle

Lange mars door de bergen

Woordje van de coach

 Wat  aanvankelijk een rustige aanloop zou worden naar een pittige fietsreis in de Himalaya draaide iets anders uit. We hadden ons maanden voorbereid op het aspect ‘ uithouding ‘ en het bleek dat we al dadelijk onze opgebouwde energie nodig hadden om 30u wakker te blijven en een helse autorit  door te maken. De groep nam deze eerste uitdaging zéér goed op! Het hoort erbij als je zo een reis wenst te maken en het was de ideale manier om kennis te maken met India. De groep die voordien elkaar nauwelijks kende, buiten enkele gemeenschappelijke trainingen, had nu ook de tijd om over andere zaken te praten dan “wat doe je voor job”? Het zijn op zulke momenten, als het wat moeilijker wordt, dat je meer te weten komt van elkaar.

Perfecte ontvangst, lekkere douches en een fris pintje spoelden die zware eerste dag direct weg. De groep heeft inmiddels goed begrepen dat deze 14-daagse reis met kleine en grote hindernissen zal te maken hebben. De manier hoe we er mee omgaan is cruciaal  voor het slagen van deze fietsuitdaging.

Maak het moeilijk en alles wordt makkelijker. Dat hebben we precies gedaan.

Coach Marathonman