Home

Himalaya - dag 3

Dag 3 (dinsdag ,19 juni)

Manali – Marhi

We waren nog niet goed vertrokken of we zaten al vast in een heuse verkeersopstopping. Zelfs met de fiets, en dat bleek toch nog het vlotste vervoersmiddel, was er nauwelijks doorkomen aan. Maar eenmaal uit de drukte van puffende camions en bumperklevers ging het vlot.

 We opteerden voor een alternatieve off-road route en klommen daardoor iets sneller.

 Ofschoon juni normalerwijze één van de droogste maanden is in Noord-Indië, kregen we toch weer een flinke douche over ons heen. Het begint met afkoelende, deugddoende druppels,maar deze keer moesten we onze regenjassen aantrekken. Niet zo erg, we zijn geen watjes.

Na ongeveer een achthonderd meter geklommen te hebben op een overwegend geasfalteerde weg, met onderweg grazende paarden, en zelfs gieren, was het lunchtime. De tafel stond gedekt met voor één ieder een ‘pellepatat’ en een broodje met ei en groenten. Maar nog voor we aan de thee toe waren moesten we in allerijl schuilen onder het tentzeil van het winkeltje.

De bui was voorbij en onder een stralend zonnetje klommen we tot ca. 3350m. De dames waren zeer tevreden want de mannen toonden zich van hun meest hoffelijke zijde en bleven gans de dag in hun buurt fietsen. Geen haantjesgedrag vandaag.

Aangekomen op onze campingsite stonden 5 knalroze tentjes klaar. Olivier en Raf waren overduidelijk in de zevende hemel.

Om ons te wassen was er een klein tentje klaargezet met enkel twee emmers water; warm en koud. Maar iedereen kon dat zeer appreciëren.

Ondertussen kregen de twee dames een privé beenmassage van coach Piet. De mannen konden alleen maar jaloers toekijken.

Om halfacht : etenstijd , en het moet gezegd: de outdoorkeuken  viel zéér in de smaak.

Nu is het negen uur; ik zit hier in het pikdonker met enkel een hoofdlampje te tokkelen om dit tekstje nog deze avond door te zenden. En dan : bedtijd, want morgen moeten we er uitzonderlijk om halfzes uit.

Maar meer daarover in het verslagje van morgen. Slaapwel.

Over onze Grens !

Woordje van de coach

Vandaag,dinsdag, weg van de drukke bewoonde wereld van toeterende auto’s ; maar dan ook écht weg en dan nog hoog ook , van 1600,meter naar 1800, 2000, 2400,2700, 3000, 3300 meter, OEF ! Kronkelend naar boven, boven de boomgrens, sneeuw rond ons en grote gieren en koningsarenden die boven ons cirkelen .

10 ondernemers die over hun grenzen gaan, figuurlijk en letterlijk! Niemand van ons heeft dit al gedaan : zo hoog gefietst ! En dan komen er nog 2.000 meter bij eind van deze week! Boven de 5.000 meter, wauw !

 Hoe pak je dit  fysiek aan ? Héél voorzichtig dus, de zuurstof is al beperkter op die hoogte en we hebben nog enkele dagen nodig om echt aan die hoogte te wennen. Ken jezelf , ken je lichaam is dus de boodschap ! Wie nu niet goed luistert naar zijn hartslag, gevoel of ademhaling haalt het eind van de week niet. Dat is zeker!

Iedereen heeft dan ook vandaag bij de klim van 35 km zich vooral ingehouden en dat is verstandig. Achteraf gaf ook iedereen toe dat het voor vandaag voldoende was die inspanning, dat is knap als je dat kan toegeven in groep, weg met je ego!

De groep is nu klaar voor het grote werk ! Waarom?  Omdat ze één groep zijn en dat is mentaal belangrijk want we gaan elkaar nog hard nodig hebben de komende dagen.

Coach Marathonman