Home

Waarom 365 marathons?

"Ik besef nu ten volle dat een mens in staat is grootse dingen te realiseren."  A. Kusada

Beste,

365 marathons in 365 dagen. Dat is waar ik voor ga. Het citaat hierboven is niet toevallig gekozen, want Akinori Kusada is een 65-jarige Japanner die in maart 2009 een plaats in het Guinness Book of Records veroverde door 52 marathons in 52 dagen te lopen. Precies één meer dan zijn 48-jarige voorganger uit Italië. Kusada is dus de man die ik wil onttronen.

Ongetwijfeld is de verleiding groot om mijn plan toe te schrijven aan een gekke geest, die evengoed een aanval op het wereldrecord schoorsteenzitten had kunnen bedenken. Dat alles heb ik al eens gehoord. De eerste keer op een avond in juni 2007, toen ik aan enkele vrienden het idee vertelde om het wereldrecord langeafstandstriatlons scherper te stellen. Maar een jaar later had ik er twintig op mijn palmares. Mijn plaatsje in het Guiness Book of Records was verzekerd. 'Yes, I can.' werd de titel van het boek.

Ben ik dan een superman? Neen, zeker niet. In plaats van superkrachten heb ik astma en het lichaam van veertiger. Maar toch slaagde ik. Het opende vele ogen. In een tijd met steeds minder praktische beperkingen zit de grootste beperking steeds meer tussen onze oren.

Daarom is mijn boodschap: durf je leven te veranderen. Durf een doel na te jagen waarvoor je het spoor moet verlaten waarin je dreigt vast te roesten. Bij voorkeur een sportief doel, want dat brengt op. Een actiever leven resulteert immers in een gezonder lichaam en een scherpere geest, de ingrediënten voor een kwaliteitsvoller leven.

Mijn triatlonverhaal kreeg navolging. Ik zocht en vond honderd niet-sportieve, maar gemotiveerde mensen. Een half jaar lang zouden zij naar een sportieve uitdaging toewerken. Natuurlijk geen langeafstandstriatlon, wel een halve marathon, vier kilometer zwemmen of de mythische Alpe d'Huez. De twijfels waren groot, maar stuk voor stuk wilden ze ervoor gaan. En kijk, in de warme zomer van 2009 verwezenlijkten de meesten wat voordien ondenkbaar en onhaalbaar leek. Yes, we can.

De bewegingsarmoede mag hardnekkig zijn, ik ben dat ook. Met mijn nieuwe wereldrecordpoging wil ik de lijn doortrekken, nog spectaculairder. Om mijn boodschap nog breder te verspreiden en nog meer mensen te inspireren.

In 490 vC zou een zekere Pheidippides meer dan 40 kilometer van Marathon naar Athene lopen om de stad te melden dat het Perzische leger verslagen was. De bekendste versie vermeldt zelfs dat hij na het uitspreken van het woord 'nenikékamen' (we hebben gewonnen) ter plekke in elkaar zakte en stierf. In 1896, tijdens de eerste moderne Olympische Spelen, liepen een tiental atleten opnieuw van Marathon naar Athene. De marathon was geboren.

In 2010 wil ik Marathonman worden. Net als Pheidippides wil ik marathons lopen om een boodschap te brengen. Ik nodig iedereen uit om in beweging te komen en een stukje mee te lopen.

Doen!

Sportieve groeten,

Stefaan