Home

MM in Mallorca

In Porto wilde het niet echt lukken, maar in Mallorca vindt MarathonMan wel wat hij zocht: een stralend zonnetje.

Dinsdag 7 december

Alweer een eerste marathon die erop zit. :-) Dit keer de eerste in Mallorca, het zonnige vakantie-eiland in De Middellandse Zee. Een tussenlanding in Madrid was niet overtuigend door de troosteloze regen. In Palma de Mallorca scheen de zon gelukkig wel en dat deed me opnieuw heel goed, na de ijzige marathons van de voorbije dagen. Vreemd hoe bij 20 graden de lokale inwoners (Mallorcanen of -cezen?) zich induffelen alsof het elk ogenblik kan gaan sneeuwen. Mijn marathonparcours strekt zich uit langs de glinsterende baai waar de weelderigheid aan motor- en zeiljachten een loopje neemt met de economische wantijdingen. Benieuwd welk percentage van boten een niet-Spaanse eigenaar heeft of krijgt. Het lopen (daarvoor ben ik hier) vlotte goed, mijn lichaam heeft me mijn te korte nacht blijkbaar al meteen vergeven. Straks toch maar een "sesione de fisioterapia" meepikken, want ik mag geen risico's nemen, dat zou al te bitter smaken op twee maanden van de realisatie van ons doel. Daarna de verbruikte calorieën opnieuw aanvullen in het restaurant van het hotel. Veel verder zal de avond me immers niet meer brengen. Ik wil vooral wat slaap inhalen met de nagloed van een lentezon op mijn gezicht...

Woensdag 8 december

Als het hier gisteren lente was, dan neigt het vandaag zelfs naar een vroege (Belgische) zomer. Vanmorgen lekker buiten verder kunnen werken aan de plannen voor 2011, voor de maanden tijdens en na "de 365". Stilzitten zal ik immers niet kunnen, lijkt ook niet zo gezond te zijn na zo'n intense periode. Vanmiddag stond er... zowaar een marathon op het menu. Het circuit had ik gisteren reeds verkend, zodat ik vandaag wat meer kon rondkijken. Het moet gezegd, ik loop hier in een verrassend actieve haven. Er is een heel langgerekte wandeldijk met een aan de rand geïntegreerd fietspad. Het zachte asfalt van de fietsbaan lonkt te aanlokkelijk voor mijn sterk op de proef gestelde spieren en gewrichten. Af en toe moedigen fietsers en andere lopers me aan, de lokale pers heeft hier alvast goed haar werk gedaan.
In Mallorca wonen zo'n 850.000 mensen, waarvan meer dan de helft in deze bruisende hoofdstad, die meteen ook voor de volledige Balearen (Mallorca, Menorca, Ibiza en Formentera) het bestuurlijke centrum is. De haven is zichtbaar een belangrijke bron van inkomsten, 4u14 lang voel ik me een bevoorrechte getuige.

Donderdag 9 december

De regenbui tijdens het late ontbijt vanmorgen duurt nauwelijks een minuut, het kost de zon geen moeite om de dijkweg meteen droog te stralen.
Vandaag hebben zich vooraf vier lopers aangemeld, anderen zullen aansluiten tijdens de duurloop. Het enthousiast viertal wacht me op bij de uitgang van het hotel. Meteen spelen t...wee iPhones en een BlackBerry voor instant camera, want blogs en Facebookpagina's dienen nog aangevuld te worden voor het vertrek. Nog voor we hooguit een kilometer ver zijn, komt elkeen aanzetten met zijn eigen fiere sportverhaal.
"No kidding, are you Marathonman? Can I join you?", verrast lach ik bevestigend. De vraag wordt tijdens de run een aantal keer herhaald, iedereen welkom natuurlijk, een beetje extra steun is welkom. Op het ritme van de stappen, stelt iedereen zowat dezelfde vragen. Handig, want niet elke Spanjaard spreekt even vloeiend Engels.
De eerste groep houdt het na 20 km voor bekeken, wellicht vullen ze zo meteen de blogs verder aan. Na zo'n 30 km loop ik weer helemaal alleen. Ik ken intussen mijn vaste stopplaatsen voor een flesje water of een banaan. Lopend naar binnen en lopend naar buiten. En eindelijk lopend tot aan de klok, nr. 307 heb ik ook achter de kiezen.

Vrijdag 10 december

Vrijdag en het is nog steeds fijn om in Mallorca te zijn! Toptennissers Rafael Nadal, Carlos Moyà en Moto-GP racer Jorge Lorenzo zijn in Mallorca geboren. Dat is al meteen veel recent internationaal toptalent op een oppervlakte van een goede 3.500 m². Hen heb ik de voorbije dagen niet ontmoet, wel een aantal andere mensen, elk met een verhaal (foto's op facebook). "Damned crisis" laat de karakterkop op één van de foto's zich ontvallen. Tot voor kort eerste assistent in een luxehotel, nu met schamel materiaal aan het vissen om alvast geen extra's uit te geven aan eten. Alles moet immers gespaard worden voor de reis naar de Canarische eilanden, want daar zou wel nog werk te vinden zijn.
Maria is oprecht gelukkig met de foto's die ik van haar wil nemen. Elke kans op wat extra aandacht kan misschien nieuwe deuren openen. Ik hoop het van harte, haar positivisme werkt alvast aanstekelijk. Over Miguel moeten we ons sowieso niet al te veel zorgen maken, die weet het al, hij wordt later piloot. Of nee, misschien toch een marathonman, of als het even kan liefst allebei. Mooie zaak Miguel!
Heel charmante mensen, dat zeilerskoppel (hij in rode fleece, zij in blauwe sweater). Noemen zichzelf aboriginals en willen meteen scheepsgeheimen met me delen. Niet de geheimen van de zee want die verdwijnen met elke eb en elke vloed. Hoewel, de Middellandse Zee kent toch geen getijden!?
Zoveel marathons gelopen, zoveel mensen ontmoet, het zijn voor altijd te koesteren herinneringen...
En het lopen zelf vandaag? Tja, helemaal niet slecht. Het was wel opvallend rustig onderweg. Weinig fietsers, weinig lopers gekruist. Alweer veel tijd gehad om na te denken. Dat heb ik dan ook gedaan.

Zaterdag 11 december

Na een jaar van veel reizen ren je niet meteen meer van museum naar kathedraal en van burcht naar kerk. Rennen doe ik wel, maar dat is – zoals iedereen intussen wel weet – een heel ander verhaal.
Ik zou Palma de Mallorca echter oneer aandoen door niet even te wijzen op de grote architectonische en kunsthistorische rijkd...om van de stad. De gekende websites vertellen je daar alles over. Elke dag loop ik langs een aantal pareltjes. Heel zichtbare zoals de majestueuze kathedraal La Seu. Die is dominant aanwezig voor wie de boulevard langs de haven neemt. Of meer verborgen pareltjes zoals de kleine zeemanskerk. Zeebonken verzekerden zich daar knielend biddend van een behouden terugkeer voor ze de gevaren van de zee opzochten. Kunstwerken zijn her en der verspreid in parken en op pleinen, de meest kostbare vind je in de vele musea die de stad rijk is. Het Museu Es Baluard is ingewerkt in de oude stadsmuur en herbergt een 300-tal meesterwerken van Spaanse en Europese hedendaagse kunst. Het is een voorbeeldige integratie van moderne architectuur die met alle respect voor wat was, verweven is in de oude stadsgordel.
Wil je niks missen, neem dan de opendeks hop-on hop-off sight-seeing bus om een dag lang het rijke culturele patrimonium te verkennen. Maar als je Mallorca voor een city-trip boekt (aanrader!), neem dan zeker je loopkledij mee, het is hier heerlijk lopen!
Handig trouwens dat men de cooper-test documenteert bij de start van de jogging-trail. Zou aan de Watersportbaan niet misstaan.
Vandaag, zaterdag, is er veel meer drukte op het parcours. Ik moet voortdurend opletten voor skeelers, keffende honden, spelende kinderen en Segways. Lopend langs de waterrand herinner ik me wat de eigenaar van het merk overkomen is. Overal terrassen vol druk pratende genieters. Alleen de lengte van mijn schaduw verraadt dat het december is. De luidruchtige kerstfeestjes bevestigen dat vermoeden.

Zondag 12 december

Een eerste grijze dag in Mallorca deze week. We halen bijgevolg nog eens een lange loopbroek boven voor wat meer comfort, niet dat het hier koud is maar een fris windje maakt dat het lentegevoel even weg is. Zondag, loopdag. Waar ook ter wereld ,zondag, een uitgelezen moment om de loopschoenen aan te trekken, ik was dus niet alleen. Naast de vele lopers, veel ander volk die een frisse neus kwam halen. Verder even zitten rekenen en kwam tot het besef dat ik maar zeven zondagen moet/mag doorbrengen in de loopschoenen tot dit project ten einde is. Finish foto aan het hotel bij de verlichte kerstboom, kwestie van ons er even aan te herinneren dat het wel nog altijd winter is.

Maandag 13 december

Een klein zonnetje in Palma de Mallorca maar nog altijd beter dan de koude winter in Belgenland. Vroeg gestart deze morgen om tijdig mijn vlucht te nemen naar Alicante. Verandering van spijs doet eten zegt men; ik hoop dat de volgende bestemming op mijn looptraject dit effect ook geeft. Ik geef toe, het zullen nog zware weken worden. Mijn mind en body raken langzaam maar zeker overbelast. Gelukkig ben ik goed omringd door een fijn team en warme zon die het allemaal net nog draaglijk maken.